دنيا هم مي تواند بهشت انس

با کسی دوست شوید که بوی کتاب بدهدبا کسی دوست شو که کتاب بخواند. دوستی که در سوگ گُلممدِ "کلیدر" گریسته باشد و در خیالش با "مارال" به خواب رفته باشد. کسی که "همسایههایِ" احمد محمود را بخواهد که بخواند.دوستی که "جای خالی سلوچ"، "کافه پیانو"، "عزاداران بَیَل" را بخواند. کسی که "سولمازِ" آتش بدون دود را تا خانه بخت همراهی کرده و "شوهر آهو خانم"، "بوف کور" صادق هدایت، "شازده احتجابِ" گلشیری را بخواند و "سمفونی مردگان" معروفی را با دل و جان گوش کند. کسی که "تنگسیر" صادق چوبک و "چشمهایش" بزرگ علوی و "در درازنای شبِ" میرصادقی و "سووشون" سیمین دانشور را نظاره کند. "مدیر مدرسهاش" جلال آل احمد باشد و "داستان یک شهر" را از زبان احمد محمود شنیده و در "کافه نادری" رضا قیصریه به "ملکوت" بهرام صادقی برسد.با کسی دوست شو که کارتِ کتابخانهاش از کارت عابر بانکِ والدینش برایش ارزشمندتر باشد.تشخیصاش سخت نیست، حتماً در کیفش بهجای فندک و انبوه لوازم آرایش، کتابی برای خواندن و بهجای صحبت از آخرین مدل پورشه و تیپ فلان خواننده و هنرپیشه از گلچینهایی که وارد بازار نشر شدهاند، حرف میزند. کسی که ترجمههای محمد قاضی، نجف دریابندری، آثار آلبر کامو و کتاب "چنین گفت زرتشت" و... کسی که وقتش بهجای کافیشاپها و متر کردن خیابانها، در کتابخانهها و کتابفروشیها بگذرد. کسی که یک غزل حافظ زندهاش کند و برای تماشایِ سرو سیمین سعدی سرش را بر باد بدهد و با دوبیتیهای خیام دلش روشن شود. کسی که سوار بر شبدیزِ خسرو همراه با لیلی و مجنون به جشن شیرین و فرهادِ نظامی برود.با کسی دوست شو که بر داغ سهراب جوانمرگ گریسته و رستم شاهنامه را بر جومونگ تلویزیون ترجیح دهد و برای فرزند همسایه دنيا هم مي تواند بهشت انس...ادامه مطلب

زندگی بدون ادبیات، مبتذل است این را باید مدام با خود تکرار کنیم که سینمای بدون ادبیات، موسیقی بدون ادبیات، فرهنگ بدون ادبیات، اجتماع بدون ادبیات، و علوم انسانی بدون ادبیات، موسیقی و سینما و فرهنگ و اجتماعی و علومی مبتذل و سطحی است. اگر میخواهیم بدانیم که چرا موسیقی پاپ ایرانی به چنین قهقرایی رفتهاست باید به مدارس و دانشگاههایمان برگردیم و ببینیم که چگونه شعر و ادبیات را از واحدهای درسی و کتب دانشآموزانمان و دانشجوهایمان حذف کردهایم. اگر میخواهیم بدانیم که چرا سینمای کشورمان به چنین قهقرایی رفتهاست و هر جفنگِ بیسروتهی به پرفروشترین فیلمهای سینمای کشورمان تبدیل میشود، باید دوباره به دانشگاه و مدارسمان برگردیم و ببینیم که چگونه داستان و نمایشنامه و شعر را از واحدهای درسی دانشآموزانمان حذف کردهایم. اگر میخواهیم بدانیم چرا تفکر انتقادی و پرسشگر در جامعه از میان رفتهاست و همگی به مصرفکنندههای صِرف کالاها و اخبار دمدستی صفحات مجازی تبدیل شدهایم، دوباره باید به مدارسمان برگردیم و ببینیم که چگونه ادبیات را از واحدهای درسی دانشآموزانمان حذف کردهایم. اگر میخواهیم بدانیم چرا این میزانحمله به زبان و ادبیات فارسی در جامعه رواج پیدا کردهاست، باید به مدارس و دانشگاههایمان برگردیم و ببینیم که چگونه ادبیات روزبهروز تهی از محتوا و اندیشه شده و سخنرانی و دلنوشته و شعرهای سطحی به نام ادبیات (آن هم عموما به معلمانی که چندان شناخت و علاقهای به ادبیات ندارند) ارائه و تدریس میشود. اگر می خواهیم بدانیم چرا علوم انسانیمان این میزان نازا و عقیم است، دوباره باید برگردیم به مدارس و نظام آموزشیمان و ببینیم که چگونه ادبیات به حاشیه رانده شده و به چشم تفننی بی مصر دنيا هم مي تواند بهشت انس...ادامه مطلب

بانوی شرق به مهندس احمدی پیوستزینب نورالدینی فعال رسانه ای هرمزگان که او را بیشتر با گزارشهای اجتماعی اش می شناسیم، گزارشهایی که همواره فریاد مردم بوده اینک به جمع هواداران مهندس احمدی نامزد دوازدهمین دوره انتخابات مجلس شورای اسلامی در حوزه شرق استان پیوست. سرکار خانم نورالدینی یکی از بانوان پیگیر، مطالبه گر و شجاع در دفاع از حق و حقوق مردم شناخته می شود اما در این راه دشوار، تک و تنهاست و به تنهایی قادر نیست که صدای مردم محروم شرق استان هرمزگان از جمله اهالی بشکرد، جاسک و سیریک را به طور کامل به گوش مسئولان مرکز نشین برساند و اگر مهندس احمدی به مجلس راه پیدا کند با کمک وی بهتر می تواند در این راه موفق شود. وی در همین پیوند به خبرنگار ما گفت: هر چند یکسری وقایع تلخ هموطنان ما را آزرد و از این رو قصد مشارکت در این دور از انتخابات را نداشتم اما در بین نامزدهای تائید صلاحیت شده شخصیتی به غیر از اراده و تعهد با ویژگیهای، صداقت، شهامت، نجابت و اصالت به چشم میخورد فردی که در جایگاه ها و منصب هایی که داشته شایستگی و مردمی بودنش را به اثبات رسانده و اینک نمیتوان این مرد بزرگ را تنها گذاشت.*حضور مهندس احمدی روزنه امیدی برای خروج از تک صدایی رسانه هاستنورالدینی افزود: به نظرم ما دچار خودفریبی شدیم و این خودفریبی را دوست داریم و پیداست که لذت می بریم از اینکه نمی توانیم در سخت ترین شرایط خودمان را سرگرم کارهایی کنیم که همه مقدمه ی تنگ تر شدن شرائط سخت تری است و خودمان را فریب می دهیم که نمی توانیم کاری کنیم که از شر شرایط سخت و زندگی ویران کن خلاص شویم، در حالیکه طبق وعده الهی سرنوشت هر قوم در دست خود آنهاست، رهایی هزینه دارد تا وقتی همه قبول به دادن هزینه نشوند این دنيا هم مي تواند بهشت انس...ادامه مطلب

اگر از محورهای گچین و نواحی غربی بندرعباس عبور کرده باشید، بر مظلومیت هرمزگان و عدم توجه به زیرساخت های اولیه آن پی خواهید برد.در غرب بندرعباس صنایع مختلفی از جمله مجتمع کشتی سازی، اسکله های بنادر و دریانوردی، گمرک، پالایشگاه نفت بندرعباس، منطقه ویژه اقتصادی خلیج فارس، شرکت فولاد، شرکت آلومینیوم، شرکت نفت ستاره خلیج فارس، نیروگاه، شهرک حمل و نقل، پادگان های نظامی و … قرار دارد و جاده های آن از ترافیک بسیار سنگینی برخوردار است که همواره شاهد تصادفات ناگوارو دلخراشی است. جاده هایی تاریک و باریک که شبها فاقد نور کافی و حتی در بسیاری از نقاط فاقد خط کشی و علائم راهنمایی و رانندگی است.خودروهای سنگین و نفتکش ها بدون رعایت حق تقدم و با سرعت غیرمجاز سبقت می گیرند و رانندگی با خودروهای سبک در این جاده ها خصوصا شبها بسیار خطرناک و دلهره آور است.کاش لااقل صنایع غرب بندرعباس در راستای انجام مسئولیت های اجتماعی خود، توجهی به تامین روشنایی و روکش آسفالت این جاده ها می کردند، زیرا این جاده ها از استاندارد لازم برخوردار نیستند و اگر کیفیت آنها بهبود پیدا کنند هم دعای خیر مردم را به دنبال دارد و هم بیشترین منافع آن به خودشان بر می گردد. مسئولان استان هرمزگان می توانند از جاده های کنگان و عسلویه در استان بوشهر بازدید نموده و ملاحظه کنند که چه اتوبان ها و جاده های زیبا و استانداردی با کمک صنایع پتروشیمی و پالایشگاههای آنجا، احداث شده و شبها مثل روز روشن است.شرکتها و صنایع بزرگ در راستای عمل به مسئولیت های اجتماعی خود در برابر جامعه، انسانها، و محیطی که در آن فعالیت میکنند وظایفی دارند که بایستی به آن عمل کنند. هر چند که برخی از صنایع بزرگ استان در احداث بیمارستان، ورز دنيا هم مي تواند بهشت انس...ادامه مطلب

کرونا رفت؟از اواخر سال 1398 ویروس "کرونا" گریبان مردم ایران را گرفت و بسیاری از هموطنان و کادر بهداشت و درمان کشورمان جان خود را به خاطر گسترش این ویروس خطرناک از دست دادند. کار و زندگی مردم ما به واسطه "کرونا" دچار اختلال و سختی هایی شد و همواره در انتظار اعلام ریشه کنی کامل این ویروس بودند و سرانجام وزارت بهداشت و درمان، سوم مرداد سال جاری، از پایان شرایط اضطراری کرونا و استفاده همگانی از ماسک در ایران خبر داد. البته اعلام نشد که خطر "کرونا" به طور صد در صد برطرف شده است اما به هر حال اکنون مثل گذشته جای نگرانی وجود ندارد و ویروس کرونا هم از این پس مانند ویروس آنفولانزا و سایر ویروس ها خواهد بود.همه گیری این ویروس، تجربه ای گرانبها برای مردم و مسئولان ما بود. تصمیمات و اقدامات اشتباه برای مقابله با "کرونا" از یک طرف و بی توجهی برخی از مردم به رعایت نکات بهداشتی از طرف دیگر باعث تحمیل خسارات و تلفات زیادی شد.هر چند در این میان، عده ای هم برای خود از آب گل آلود ماهی گرفتند و به سودهای هنگفتی رسیدند که ذکر آنها ضرورتی ندارد زیرا باعث یادآوری خاطرات تلخ آن روزها خواهد شد، ولی لازم است از تلاشهای شبانهروزی کادر درمان، همراهی بسیاری از مردم و پشتکار دولتمردان و خصوصا نیروهای نظامی برای انجام واکسیناسیون سراسری  تشکر و قدردانی کرد    .امیدواریم که این تجربه تلخ باعث شود که در موارد مشابه، مسئولان ما تصمیمات عاقلانه تر و پخته تری بگیرند.خبرگزاری ها نوشته اند: سازمان جهانی بهداشت برآورد کرده بود همهگیری کووید باعث مرگ نزدیک به 10 میلیون نفر در سراسر جهان خواهد شد، انتشار تصاویر عجیب و غریب از چین و بالا رفتن آمار روزانه مبتلایان جهان بر ترس مردم دنيا هم مي تواند بهشت انس...ادامه مطلب